Reconstitutietabel: concentratie en spuiteenheden

Hoe u de tabel leest

Zoek uw flaconformaat in de linkerkolom en lees door naar het volume bacteriostatisch water dat u heeft toegevoegd. De cel is de concentratie in mg/ml, en die is eenvoudigweg de hoeveelheid in de flacon gedeeld door het watervolume. Een flacon van 10 mg met 2 ml water komt uit op 5 mg/ml.

Waarom meer water de tabel verandert: concentratie is hoeveelheid gedeeld door volume, en alleen het volume verandert. De flacon bevat nog steeds hetzelfde aantal milligram; die over 3 ml verspreiden in plaats van over 1 ml brengt de concentratie op een derde, zodat een gegeven hoeveelheid dan drie keer zoveel volume en drie keer zoveel spuiteenheden inneemt.

Wat één spuiteenheid bevat

Een U-100-insulinespuit bevat 1 ml verdeeld over 100 strepen, dus één eenheid is 0,01 ml — ongeacht wat er in de flacon zit. Hoeveel peptide er in die ene eenheid zit, hangt dus volledig af van de concentratie.

Bij 5 mg/ml bevat één eenheid 0,05 mg; bij 10 mg/ml bevat diezelfde streep 0,1 mg — dezelfde markering, twee keer zoveel peptide. Hoeveelheid per eenheid = concentratie × 0,01. Vermenigvuldig met 10 voor een markering van 10 eenheden.

Waarvoor deze tabel niet dient

Dit zijn omrekentabellen tussen flaconhoeveelheid, watervolume, concentratie en spuitmarkeringen — de rekenkunde van de oplossing, geen aanbeveling. Er staat nergens hoeveel er zou moeten worden gebruikt.

Sommige bezoekers zoeken op formuleringen als doseringscalculator of injectiecalculator. Die woorden staan hier uitsluitend als context; Medibact geeft geen medisch advies en geen aanwijzingen voor gebruik bij mensen.

Gebruik voor flaconformaten of watervolumes die hier niet staan de reconstitutiecalculator. Voor een specifieke verbinding is de calculatorpagina van die verbinding nauwkeuriger, omdat die is opgebouwd rond de flaconformaten waarin de stof werkelijk wordt aangeboden.

Hoeveel bacteriostatisch water voegt u toe?

Dat is de vraag die geen enkele tabel voor u kan beantwoorden, want het volume is een keuze en geen eigenschap van de stof. De flacon bevat wat het etiket vermeldt, hoeveel u ook toevoegt; het water bepaalt alleen hoe die hoeveelheid wordt verspreid en dus hoe de spuit af te lezen valt. Vier dingen bakenen de keuze af, en geen daarvan is een dosering.

• Afleesnauwkeurigheid: een dunnere oplossing verdeelt een gegeven hoeveelheid over meer strepen, waardoor een afleesfout van één eenheid verhoudingsgewijs minder zwaar weegt. Een flacon van 10 mg in 1 ml legt 0,5 mg op 5 eenheden — één streep ernaast is 20 procent; dezelfde flacon in 2 ml legt die op 10 eenheden, waar diezelfde misser 10 procent is.
• De spuit zelf: een U-100-insulinespuit bevat 1 ml, dus één afname kan nooit meer dan 100 eenheden zijn. Een concentratie die laag genoeg is om een gebruikelijke afname daarboven te duwen, is te dun voor die spuit.
• De ruimte in de flacon: gevriesdroogde flacons zijn kleine houders. Het volume moet passen in de flacon die voor u staat, en dat is in de praktijk de bovengrens, ruim voordat de rekensom vastloopt.
• Hoe lang de houder in gebruik blijft: meer water betekent meer afnames uit één flacon en dus een langere gebruiksduur. Voor houders met meerdere afnames wordt gangbaar een periode van 28 dagen na de eerste aanprik genoemd, tenzij de fabrikant iets anders aangeeft — en dat venster, niet de resterende vloeistof, bepaalt het einde van de gebruiksduur.

Elke tabel hier gaat uit van een U-100-spuit

Het getal achter de „U” is het aantal strepen per milliliter, en het is de enige waarde in deze rekensom die op de spuit gedrukt staat in plaats van door u gekozen wordt. U-100 verdeelt 100 strepen over 1 ml, dus één eenheid is 0,01 ml. U-40 verdeelt er 40 over dezelfde milliliter, waar één eenheid 0,025 ml is — tweeënhalf keer zoveel volume bij precies dezelfde streep.

Omgerekend: 0,1 ml leest als 10 eenheden op een U-100 en als 4 op een U-40; 0,25 ml als 25 tegenover 10; 0,5 ml als 50 tegenover 20; 1 ml als 100 tegenover 40. Beide spuiten zien er hetzelfde uit, beide schalen zijn op dezelfde manier bedrukt, en aan een waarde die op de verkeerde schaal is afgelezen valt niets te zien. U-40-spuiten worden nog verkocht voor insuline in de diergeneeskunde, en zo belanden ze op een werkplek die van U-100 uitgaat.

De inhoudsmaat is een andere en ongevaarlijke variabele. De gangbare insulinespuiten van 0,3 ml, 0,5 ml en 1 ml zijn allemaal U-100 — 30, 50 en 100 eenheden — dus één eenheid is op alle drie 0,01 ml en elke tabel op deze pagina geldt onveranderd. De inhoudsmaat bepaalt alleen de grootste afname die er in één keer in past; kleinere spuiten dragen bovendien vaak halve-eenheidsstrepen.

„Doseringstabel”, „mengtabel”, „spiekbriefje”: drie verschillende dingen

Die woorden worden in zoekopdrachten door elkaar gebruikt en dekken in de praktijk niet dezelfde lading. Ze uit elkaar houden is de snelste manier om op de juiste pagina te belanden.

• Concentratie en eenheidsomrekening: welke concentratie een flacon bereikt bij een bepaald watervolume, en wat een streep dan bevat. Dat is deze pagina, en het geldt voor elke stof, omdat de rekensom over de oplossing gaat en niet over het molecuul.
• Gegevens per stof: de flaconformaten waarin een bepaalde stof werkelijk wordt verkocht en de concentraties die daaruit volgen. Dat is stofgebonden en staat op de calculatorpagina en de gidspagina van die stof.
• Hoeveel van een stof gebruikt wordt: een protocolvraag, en de enige die deze site niet beantwoordt. Het is ook de vraag waarvoor één tabel het minst geschikt is: twintig stoffen in één raster zetten veronderstelt een eenvormigheid die de onderliggende literatuur niet heeft, want de gepubliceerde gegevens bij mensen verschillen per stof en ontbreken bij een flink aantal onderzoekspeptiden volledig.